Willem Dafoe

Teatr i kino niezależne

Willem Dafoe rozpoczynał karierę w teatrze eksperymentalnym, a później zaczął regularnie występować w filmach. Jego charakterystyczna twarz i ekspresyjny sposób gry przyciągały uwagę reżyserów szukających aktorów zdolnych przedstawiać postacie trudne do jednoznacznej oceny.

Pluton i Ostatnie kuszenie Chrystusa

Za rolę sierżanta Eliasa w „Plutonie” Olivera Stone'a z 1986 roku Dafoe otrzymał pierwszą nominację do Oscara. Dwa lata później zagrał Jezusa w kontrowersyjnym dramacie Martina Scorsesego „Ostatnie kuszenie Chrystusa”. W obu filmach ważne były fizyczna intensywność i emocjonalna sprzeczność bohaterów.

Od Zielonego Goblina do kina autorskiego

W filmie „Spider-Man” z 2002 roku wcielił się w Normana Osborna, znanego jako Zielony Goblin. Później powrócił do tej postaci w „Spider-Man: Bez drogi do domu”. Równolegle współpracował z reżyserami kina niezależnego. Za „Projekt Floryda” otrzymał kolejną nominację do Oscara, a w „Biednych istotach” Yorgosa Lanthimosa stworzył ekscentrycznego naukowca. Jego kariera pokazuje, że role w wielkich franczyzach można łączyć z eksperymentalnym kinem.