Romuald Lipko

Lublin i początki muzycznej drogi

Romuald Lipko urodził się 3 kwietnia 1950 roku w Lublinie, zmarł 6 lutego 2020 roku. Był instrumentalistą, kompozytorem i aranżerem, który odegrał fundamentalną rolę w historii polskiego rocka. Uczył się muzyki między innymi w Radomiu i pracował jako instruktor muzyczny w Świdniku. Już jako młody artysta kierował zespołami, rozwijając zainteresowanie aranżacją, grą zespołową i tworzeniem własnych melodii.

Od Milejowa do Budki Suflera

W Milejowie prowadził grupę Stowarzyszenie Cnót Wszelakich. Na początku lat 70. połączył siły z muzykami skupionymi wokół Krzysztofa Cugowskiego. Tak kształtowała się nowa odsłona Budki Suflera, zespołu, który kilka lat później zdobył szeroką popularność. Lipko początkowo grał na gitarze basowej, a następnie coraz silniej koncentrował się na instrumentach klawiszowych i komponowaniu.

Autor muzycznej tożsamości Budki

Do jego najważniejszych kompozycji należą "Jest taki samotny dom", "Jolka, Jolka pamiętasz", "Cisza", "Takie tango" i "Bal wszystkich świętych". Utwory powstawały w różnych okresach działalności zespołu, z odmiennymi aranżacjami i wokalistami. Szczególnie "Jolka, Jolka pamiętasz" pokazuje znaczenie silnej melodii w rockowym repertuarze. Partie instrumentalne i sposób budowania kulminacji były znakiem rozpoznawczym Lipki, niezależnie od tego, czy utwór wykonywał Cugowski, czy inny solista.

Kompozytor dla polskich wokalistek

Lipko pisał również piosenki dla artystek niezwiązanych na stałe z Budką Suflera. Wśród wykonawczyń jego muzyki były Izabela Trojanowska, Urszula, Anna Jantar, Irena Jarocka, Zdzisława Sośnicka, Irena Santor i Maryla Rodowicz. Ta działalność świadczy o umiejętności przekładania własnych pomysłów na różne głosy i style. Część piosenek zachowuje rockowy charakter, inne zbliżają się do melodyjnego popu.

Zmieniający się zespół, niezmienny kompozytor

Budka Suflera przechodziła liczne roszady personalne. Z zespołem pracowali różni gitarzyści, m.in. Jan Borysewicz, a przy mikrofonie pojawiali się kolejni wokaliści. Lipko przez wiele lat pozostawał jego muzycznym rdzeniem. Wspólnie z perkusistą Tomaszem Zeliszewskim odpowiadał za ciągłość brzmienia mimo zmian personalnych. Dzięki temu poszczególne etapy grupy można rozpoznawać jako części jednego dorobku.

Dziedzictwo

Śmierć kompozytora w lutym 2020 roku zamknęła ważny rozdział historii zespołu. Pozostawił jednak repertuar wykonywany przez kolejne pokolenia muzyków. Romuald Lipko jest przykładem twórcy, którego wkład bywa mniej widoczny niż rola wokalisty, choć to właśnie napisane przez niego melodie stanowią podstawę wielu znanych nagrań polskiej muzyki popularnej.