Frida Kahlo

Życie zapisane w autoportretach

Frida Kahlo dorastała w meksykańskim Coyoacán. Jako nastolatka przeżyła ciężki wypadek autobusowy, którego skutki zdrowotne odczuwała przez resztę życia. Podczas długiego leczenia zaczęła intensywnie malować. Autoportrety stały się sposobem opowiadania o bólu, tożsamości oraz relacji z własnym ciałem.

Meksykańska tradycja i własne symbole

Kahlo korzystała z kolorów i motywów meksykańskiej sztuki ludowej, ale jej obrazy nie są jedynie dekoracyjnymi kompozycjami. W „Dwóch Fridach” z 1939 roku przedstawiła dwie wersje siebie połączone układem naczyń krwionośnych. „Złamana kolumna” z 1944 roku pokazuje cierpienie przy użyciu elementów niemal teatralnej scenografii.

Relacja z Diego Riverą

Mężem Kahlo był muralista Diego Rivera. Ich związek był burzliwy i pozostawił ślady w twórczości obojga. Frida zmarła w 1954 roku, a późniejsze dekady przyniosły rosnące zainteresowanie jej obrazami i biografią. Dziś należy do najczęściej rozpoznawanych malarek XX wieku. Wyrazisty, osobisty charakter jej sztuki kontrastuje z bardziej publiczną twórczością Pabla Picassa i instalacjami Yayoi Kusamy.