Elektryczne Gitary

Początek na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych

Elektryczne Gitary zaczęły powstawać w Warszawie w 1989 roku z inicjatywy Rafała Kwaśniewskiego i Piotra Łojka. Planowano wykonywać przede wszystkim piosenki Kuby Sienkiewicza, który objął funkcję lidera i głównego wokalisty. Pierwszy koncert kwartetu odbył się 10 maja 1990 roku w warszawskim klubie Hybrydy. Dlatego w źródłach pojawiają się zarówno rok 1989 jako początek projektu, jak i 1990 jako rok rozpoczęcia regularnej działalności scenicznej.

Pierwszy skład i radiowa popularność

W początkowym składzie obok Sienkiewicza występowali Piotr Łojek, Rafał Kwaśniewski i perkusista Marek Kanclerz. Jeszcze przed premierą pierwszej płyty rozgłośnie radiowe grały "Jestem z miasta" i "Włosy". Piosenki wyróżniały się prostym rockowym brzmieniem i tekstami łączącymi humor z obserwacją codzienności. Zespół szybko zdobył publiczność, która zapamiętywała zwłaszcza charakterystyczne refreny.

Album Wielka radość

Debiutancki album "Wielka radość" ukazał się w 1992 roku. Zawierał piosenki, które były już znane z radia, oraz kolejne kompozycje Sienkiewicza. Płyta odniosła duży sukces i uzyskała status platynowej. W kolejnych latach grupa nagrała między innymi "A ty co", "Huśtawki" i "Na krzywy ryj". Brzmienie ewoluowało, ale ważnym elementem pozostały satyryczne obserwacje i bardzo rozpoznawalny głos lidera.

Piosenki filmowe

Elektryczne Gitary zdobyły popularność również dzięki muzyce do filmów Juliusza Machulskiego "Kiler" i "Kiler-ów 2-óch". Ich piosenki pasowały do charakteru komedii opartej na nieporozumieniach i absurdzie. Utwory grupy pojawiały się też w innych produkcjach filmowych i telewizyjnych. Dzięki temu ich twórczość docierała do osób, które wcześniej nie śledziły sceny rockowej.

Sienkiewicz jako autor tekstów

Kuba Sienkiewicz wykorzystuje w piosenkach ironię, grę znaczeń i pozornie proste zdania. Obok humoru pojawiają się w nich refleksje o codzienności i relacjach społecznych. Jako autor tekstów korzystał także z inspiracji polską piosenką autorską. Jego osobna kariera solowa nie jest częścią albumów grupy, chociaż te projekty łączy silna autorska tożsamość.

Miejsce w polskim rocku

Elektryczne Gitary można porównać z T.Love ze względu na zainteresowanie miejską codziennością, ale obie grupy wypracowały zupełnie inny rodzaj muzycznego humoru. Długi dorobek Sienkiewicza stanowi też ciekawy przykład łączenia kariery artystycznej z zawodem lekarza.