Czego pragną kobiety (2000)

Dar, który komplikuje życie Nicka Marshalla

Nick Marshall jest cenionym pracownikiem agencji reklamowej w Chicago. Przyzwyczaił się do tego, że w pracy i w życiu prywatnym wszystko przebiega według jego reguł. Kiedy firma zatrudnia Darcy Maguire na stanowisko, o które sam się starał, Nick odbiera jej sukces jako osobistą porażkę. Zaczyna rywalizować z nową przełożoną, nie potrafiąc przyjąć do wiadomości, że zna ona potrzeby klientów lepiej od niego.

Niefortunny domowy wypadek sprawia, że bohater słyszy myśli kobiet. Początkowo traktuje niezwykłą umiejętność jako zawodowe narzędzie: może wyprzedzać oczekiwania współpracowniczek, klientów i Darcy. Stopniowo odkrywa jednak rozdźwięk pomiędzy tym, co ludzie mówią na głos, a ich obawami, potrzebami i doświadczeniami. Nieoczekiwanie musi też spojrzeć na własne zachowanie wobec nastoletniej córki Alex.

Nancy Meyers prowadzi historię jako komedię romantyczną, lecz oprócz związku Nicka i Darcy interesują ją relacje w miejscu pracy. Film pokazuje mężczyznę, który przez lata mylił pewność siebie z umiejętnością słuchania innych. Fantastyczny pomysł staje się punktem wyjścia do zderzenia jego wyobrażeń z codziennością otaczających go kobiet.

Obsada i bohaterowie

• Mel Gibson - Nick Marshall, specjalista od reklamy obdarzony niezwykłą zdolnością.
• Helen Hunt - Darcy Maguire, nowa przełożona Nicka i ekspertka od kampanii reklamowych.
• Marisa Tomei - Lola, początkująca aktorka pracująca w kawiarni.
• Alan Alda - Dan Wanamaker, szef agencji.
• Ashley Johnson - Alex Marshall, nastoletnia córka Nicka.
• Mark Feuerstein - Morgan Farwell, współpracownik i przyjaciel Nicka.
• Lauren Holly - Gigi, była żona Nicka.
• Delta Burke - Eve.
• Valerie Perrine - Margo.
• Logan Lerman - młody Nick Marshall w retrospekcjach.
• Judy Greer - Erin, niedoceniana pracowniczka agencji.
• Lisa Edelstein - Dina.
• Sarah Paulson - Annie, asystentka Nicka.
• Ana Gasteyer - Sue Cranston.
• Loretta Devine - Flo Glover.
• Diana-Maria Riva - Stella.
• Eric Balfour - Cameron.
• Robert Briscoe Evans - Ted.
• Bette Midler - dr J. M. Perkins, występ gościnny, nieujęty w czołówce.

Mel Gibson buduje komizm Nicka na jego pewności siebie i nieumiejętności przyznawania się do błędu. Helen Hunt nadaje Darcy zawodową stanowczość, unikając sprowadzenia jej do roli wyłącznie romantycznego zainteresowania bohatera. Marisa Tomei wnosi do filmu bardziej spontaniczny rodzaj humoru, a Alan Alda reprezentuje świat agencji, w którym sukces reklamowy liczy się bardziej niż codzienne relacje między ludźmi.

Ważne są także mniejsze role. Judy Greer gra Erin, której problemy w pracy początkowo pozostają dla Nicka niewidoczne. Sarah Paulson pojawia się jako Annie, a Lisa Edelstein jako Dina. Logan Lerman występuje w retrospekcji jako młodsza wersja głównego bohatera. W tym samym roku zagrał Williama Martina w "Patriocie" Rolanda Emmericha.

Nancy Meyers i komedia romantyczna przełomu wieków

Reżyserką filmu jest Nancy Meyers. Scenariusz przygotowali Josh Goldsmith i Cathy Yuspa na podstawie pomysłu, przy którym pracowała również Diane Drake. Producentami byli między innymi Matt Williams, Susan Cartsonis, Gina Matthews, Bruce Davey i Nancy Meyers. Za zdjęcia odpowiadał Dean Cundey, a muzykę skomponował Alan Silvestri.

Film wykorzystuje znany motyw czytania w myślach, ale nie przedstawia superbohaterskiej opowieści. Nick otrzymuje możliwość, której nie potrafi właściwie wykorzystać, ponieważ nie rozumie konsekwencji własnych decyzji. Kolejne sytuacje komediowe wynikają z przewagi informacyjnej bohatera, lecz wraz z rozwojem akcji ważniejsza staje się jego odpowiedzialność za to, co słyszy.

Wizerunek amerykańskiego przemysłu reklamowego stanowi istotną część opowieści. Kreatywne prezentacje, konkurencja o awans i spory o grupy docelowe reklam nie są jedynie dekoracją. To właśnie w agencji Nick przekonuje się, że jego przekonanie o dobrej znajomości kobiecych oczekiwań było powierzchowne.

Premiera i wyróżnienia

"Czego pragną kobiety" miało amerykańską premierę kinową 15 grudnia 2000 roku. Film trwa około 127 minut według danych dystrybutora Paramount Pictures. Za jego produkcją stały między innymi Icon Productions i Wind Dancer, a dystrybutorem kinowym był Paramount Pictures.

Za rolę Nicka Marshalla Mel Gibson otrzymał nominację do Złotego Globu za najlepszą rolę męską w filmie komediowym lub musicalu. Produkcja pozostaje przykładem hollywoodzkiej komedii romantycznej, która łączy fantastyczną sytuację wyjściową z obserwacjami codziennych zachowań w pracy i w rodzinie.