Margaret Atwood

Literatura i obserwacja świata

Margaret Atwood dorastała w Kanadzie, a do twórczości literackiej trafiła przez poezję. W prozie często bada zależności między jednostką a instytucją, nierówności społeczne i konsekwencje zmian środowiskowych. Jej bohaterowie funkcjonują w świecie, gdzie pozornie trwałe reguły mogą zostać szybko odwrócone.

Opowieść podręcznej

Powieść z 1985 roku przedstawia totalitarne państwo Gilead, w którym kobietom odebrano wiele podstawowych praw. Atwood wykorzystała elementy dystopii, aby postawić pytania o władzę, religię i kontrolę nad ludzkim ciałem. Ekranizacja telewizyjna ponownie przyciągnęła uwagę do książki, a czerwone stroje bohaterek stały się rozpoznawalnym symbolem popkultury.

Kolejne książki i Booker

Atwood zdobyła Nagrodę Bookera za „Ślepego zabójcę” w 2000 roku, a w 2019 roku otrzymała ją ponownie za „Testamenty”, kontynuację „Opowieści podręcznej”, dzieląc nagrodę z Bernardine Evaristo. W „Oryksie i Derkaczu” podjęła z kolei temat biotechnologii i katastrofy ekologicznej. Jej twórczość można zestawić z literackimi poszukiwaniami Olgi Tokarczuk, choć obie pisarki budują odmienne światy i narracje.