Will Forte

Will Forte - początki i pisanie komedii

Will Forte urodził się w Kalifornii i dorastał w okolicach San Francisco. Zanim zdobył popularność na ekranie, studiował historię na University of California w Los Angeles i pracował nad scenariuszami komediowymi. Był związany między innymi z redakcjami programów The Late Show with David Letterman oraz That '70s Show. To doświadczenie nauczyło go konstruowania krótkich gagów, ale też rozwijania postaci, której zachowanie pozostaje konsekwentnie absurdalne.

Saturday Night Live i MacGruber

Do obsady Saturday Night Live dołączył w 2002 roku. W programie wyróżniał się tworzeniem ekscentrycznych bohaterów, którzy z pełnym przekonaniem realizują niedorzeczne plany. Najbardziej znaną postacią stał się MacGruber, parodia telewizyjnych agentów rozwiązujących problemy dzięki improwizowanym wynalazkom. Pomysł rozbudowano do filmu kinowego, a później do serialu. Forte pracował w SNL w okresie, gdy z programem związane były także Tina Fey i Amy Poehler.

The Last Man on Earth i współpraca z Kristen Schaal

W 2015 roku Forte stworzył serial The Last Man on Earth, którego akcja rozpoczyna się po katastrofie niemal całkowicie wyludniającej Ziemię. Zagrał Phila Millera, człowieka szukającego innych ocalałych, choć sam nie potrafi dobrze funkcjonować we wspólnocie. Jego relacja z Carol Pilbasian, graną przez Kristen Schaal, to najważniejszy element emocjonalny i komediowy produkcji. Serial zaczyna się jak opowieść o samotności, ale stopniowo zamienia się w historię trudnego życia społecznego.

Dramat i późniejsze produkcje

Forte potrafi zagrać również znacznie spokojniej. W filmie Nebraska Alexandra Payne'a wystąpił u boku Bruce'a Derna, pokazując pozbawionego komediowej przesady syna towarzyszącego starszemu ojcu w podróży. Występował także w serialu Sweet Tooth i filmach animowanych. Tak różne role pokazują, że jego warsztat nie ogranicza się do skeczu.

Charakterystyczny styl

Forte często gra ludzi pewnych własnej racji, których pomysły okazują się kompletnie nietrafione. Źródłem humoru jest u niego nie tylko dialog, ale też długotrwałe podtrzymywanie absurdalnego przekonania. W tym konsekwentnym sposobie grania odnajduje się jedna z głównych cech jego twórczości.