Ron Howard

Ron Howard - kariera rozpoczęta w dzieciństwie

Ron Howard urodził się 1 marca 1954 roku w Duncan w stanie Oklahoma. Jako dziecko zaczął pojawiać się w produkcjach telewizyjnych, a znaczną popularność zdobył jako Opie Taylor w The Andy Griffith Show. Dorastał w rodzinie związanej z aktorstwem, ale z czasem coraz bardziej interesował się pracą po drugiej stronie kamery. Zdobyte na planie doświadczenie pomogło mu zrozumieć, jak prowadzić sceny i współpracować z aktorami.

Richie Cunningham i Happy Days

W latach 70. Howard zagrał Richiego Cunninghama w sitcomie Happy Days. Bohater był jednym z głównych punktów odniesienia dla niezwykle popularnego Fonziego, granego przez Henry'ego Winklera. Wspólne występy przyniosły Howardowi kolejne doświadczenie w komedii sytuacyjnej. Z czasem zdecydował jednak, że chce skoncentrować się na reżyserowaniu.

Apollo 13 i Piękny umysł

Jako reżyser zrealizował między innymi film Apollo 13, opowiadający o dramatycznej misji kosmicznej NASA. W Pięknym umyśle przedstawił losy matematyka Johna Nasha, a produkcja zdobyła Oscara dla najlepszego filmu. Howard otrzymał również statuetkę za reżyserię. W jego dorobku znajdują się także Wyścig, Kod da Vinci, Frost/Nixon i inne filmy reprezentujące różne gatunki.

Narrator Bogatych bankrutów

W serialu Bogaci bankruci Ron Howard jest producentem wykonawczym i narratorem, który z pozornie całkowitą powagą komentuje absurdalne decyzje rodziny Bluthów. Jego komentarze wielokrotnie zaprzeczają zapewnieniom bohaterów i nadają scenom dodatkową warstwę humoru. Howard pojawiał się także na ekranie jako fikcyjna wersja samego siebie, między innymi w historiach związanych z Michaelem Bluthem, granym przez Jasona Batemana.

Niewidoczny bohater serialu

W Bogatych bankrutach głos narratora pełni funkcję podobną do dodatkowej postaci. Dzięki niemu widz dostrzega sprzeczność między tym, jak członkowie rodziny oceniają siebie, a tym, co rzeczywiście robią. Howard współpracował przy serialu również z Jeffreyem Tamborem, wcielającym się w George'a Blutha seniora. Jego udział pokazuje, że reżyser może wykorzystać własne doświadczenia aktorskie do budowania humoru także poza kadrem.