Gustav Klimt

Złoto i ornament

Gustav Klimt urodził się w Baumgarten pod Wiedniem. Początkowo pracował przy dekoracjach architektonicznych, a następnie stał się jedną z centralnych postaci secesji wiedeńskiej. Artyści tego środowiska poszukiwali nowego języka sztuki, łączącego malarstwo, rzemiosło i projektowanie wnętrz.

Pocałunek

„Pocałunek”, namalowany w latach 1907-1908, przedstawia parę obejmujących się postaci otoczonych dekoracyjnymi, złotymi wzorami. Złoto przypomina mozaiki bizantyjskie, którymi Klimt interesował się podczas podróży. W podobnym duchu powstał „Portret Adele Bloch-Bauer I”, jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł jego złotego okresu.

Wiedeń przełomu wieków

Klimt uczestniczył w założeniu Secesji Wiedeńskiej w 1897 roku. Jego prace bywały krytykowane za śmiałość przedstawień, ale dziś uznaje się je za symbole przemian w sztuce około 1900 roku. Zmarł w 1918 roku. Dekoracyjny charakter jego malarstwa kontrastuje z psychologiczną ekspresją Edvarda Muncha i zdeformowanymi formami Pabla Picassa.