Godziny szczytu 3 (2007)

Trzecie spotkanie Lee i Cartera

Inspektor Lee ochrania ambasadora Hana podczas wystąpienia dotyczącego działalności chińskich triad w Los Angeles. Tuż przed ujawnieniem ważnych informacji dyplomata pada ofiarą zamachu. Lee rzuca się w pościg za sprawcą, lecz niespodziewanie odkrywa, że napastnik jest kimś, kogo zna od dzieciństwa. To Kenji, dawny przyjaciel z sierocińca, który wybrał drogę przestępczą.

James Carter, pracujący w tym czasie jako policjant drogowy, również zostaje wciągnięty w sprawę. Obaj próbują ochronić Soo Yung, córkę ambasadora, i ustalić, co łączy atak z tajemnicą Shy Shen. Wkrótce śledztwo prowadzi ich do Paryża. Tam muszą działać w obcym środowisku, gdzie nie znają wszystkich układów między policją, lokalnymi urzędnikami i członkami przestępczej organizacji.

Seria "Godziny szczytu" od początku opiera się na sprzeczności temperamentów bohaterów. Lee jest skupiony, zdyscyplinowany i ostrożny w słowach, a Carter nie przestaje komentować otoczenia i często podejmuje decyzje zanim pomyśli o konsekwencjach. Trzecia część wykorzystuje ich znajomą relację, ale dokłada do niej osobisty wątek Kenjiego.

Obsada i role w "Godzinach szczytu 3"

• Jackie Chan - inspektor Lee, hongkoński policjant prowadzący śledztwo.
• Chris Tucker - detektyw James Carter, amerykański partner Lee.
• Hiroyuki Sanada - Kenji, dawny przyjaciel Lee związany z triadami.
• Max von Sydow - Varden Reynard, wpływowy przedstawiciel międzynarodowej instytucji.
• Yvan Attal - George, paryski taksówkarz pomagający policjantom.
• Noémie Lenoir - Geneviève, francuska artystka, której bezpieczeństwo staje się ważne dla śledztwa.
• Youki Kudoh - Jasmine, nazywana Dragon Lady, niebezpieczna członkini przestępczej siatki.
• Zhang Jingchu - Soo Yung Han, córka ambasadora.
• Tzi Ma - ambasador Solon Han.
• Henry O - mistrz Yu, prowadzący szkołę sztuk walki.
• Dana Ivey - siostra Agnes, zakonnica pomagająca bohaterom.
• Roman Polański - inspektor Revi, francuski funkcjonariusz policji.
• Julie Depardieu - żona George'a.

Jackie Chan i Chris Tucker ponownie wykorzystują różne tradycje komedii. Pierwszy buduje humor poprzez ruch, precyzyjne potknięcia i reakcje ciała na niespodziewane przeszkody. Drugi opiera się przede wszystkim na słowie, przesadnej pewności siebie i gwałtownych zmianach nastroju. Sceny wspólne działają dzięki temu, że postacie rzadko podzielają ten sam plan.

Kenji i osobista przeszłość inspektora Lee

Kenji grany przez Hiroyukiego Sanadę nie jest jedynie kolejnym przeciwnikiem do pokonania. Lee zna go jeszcze z dzieciństwa, gdy obaj dorastali w sierocińcu. Wspólna przeszłość sprawia, że inspektor nie potrafi traktować go jak anonimowego przestępcy. Kenji doskonale rozumie tę słabość i wie, że zawahanie dawnego przyjaciela może dać mu przewagę.

Sanada wnosi do komedii sensacyjnej bardziej dramatyczny ton. Jego bohater nie korzysta tak często z żartów jak Carter, a sceny z Lee mają inne tempo i stawkę. Mimo to pozostaje częścią widowiska, w którym choreografia walki musi być jednocześnie czytelna i atrakcyjna dla widza.

Aktor znany z japońskiego kina historycznego i międzynarodowych produkcji wystąpił w tym samym roku jako Kaneda w W stronę słońca (2007). Później grał także w Wolverinie (2013) oraz Johnie Wicku 4 (2023). Kenji jest od tych ról odmienny, ponieważ funkcjonuje w filmie łączącym kryminalną intrygę z komedią.

Paryż jako miejsce pościgów i pomyłek

Przeniesienie akcji do stolicy Francji pozwoliło twórcom ponownie wykorzystać motyw bohaterów nieznających lokalnych zasad. Carter jest przekonany, że poradzi sobie w każdej sytuacji, lecz nie zna języka i popełnia kolejne gafy. Lee stara się zachować dyskrecję, ale obecność partnera szybko niweczy jego plany.

Jedną z ważnych postaci paryskiej części filmu jest George, kierowca taksówki początkowo niechętny amerykańskim policjantom. Z czasem staje się ich nieoczekiwanym sprzymierzeńcem. Ta postać wprowadza odrębny rodzaj komizmu, wynikający z różnicy między wyobrażeniami o Ameryce a rzeczywistym zachowaniem Cartera.

Finałowe sekwencje wykorzystują okolice wieży Eiffla. Część zdjęć wykonano w Paryżu, a niektóre wnętrza i elementy konstrukcji odtworzono w studiu filmowym w Kalifornii. Dzięki temu ekipa mogła realizować choreografię walk w warunkach, których nie dałoby się bezpiecznie zapewnić w działającym obiekcie turystycznym.

Reżyseria, muzyka i styl walk

Reżyserem filmu jest Brett Ratner, który nakręcił również dwie wcześniejsze części. Scenariusz napisał Jeff Nathanson na podstawie postaci stworzonych przez Rossa LaMannę. Za zdjęcia odpowiada J. Michael Muro, a muzykę skomponował Lalo Schifrin. Film pozostaje wierny formule znanej od 1998 roku: szybkie sceny walk przeplatają się z dialogami i nieporozumieniami kulturowymi.

Choreografia wykorzystuje szczególne umiejętności Jackie'ego Chana, ale nie próbuje nadawać każdemu pojedynkowi tego samego charakteru. Konfrontacje Lee z Kenjim są ostrzejsze i bardziej osobiste niż większość scen z Carterem. Różnica przypomina, że zagrożenie związane z triadą ma rzeczywiste konsekwencje także w komedii.

Premiera i miejsce filmu w serii

"Rush Hour 3" weszło do amerykańskich kin 10 sierpnia 2007 roku. American Film Institute podaje czas trwania 90 minut, podczas gdy niektóre katalogi i wydania domowe wymieniają około 91 minut. Film stanowi bezpośrednią kontynuację "Godzin szczytu" z 1998 roku i "Godzin szczytu 2" z 2001 roku.

Trzecia część nie przedstawia Lee i Cartera od nowa. Zakłada, że widz zna przynajmniej podstawy ich relacji, choć sama intryga dotycząca ambasadora i Kenjiego ma własne rozwinięcie. W porównaniu z pierwszym filmem większe znaczenie ma europejska sceneria i próba osadzenia osobistej historii Lee wewnątrz komediowego widowiska.

Dzięki obecności Sanady film pokazuje także inne oblicze aktora, który częściej kojarzony jest z dramatami historycznymi i poważniejszym kinem akcji. Dla fanów Jackie'ego Chana najważniejsze pozostaje natomiast połączenie technicznej sprawności z fizycznym humorem.