Fernando Alonso

Oviedo i debiut w F1

Fernando Alonso Díaz urodził się w Oviedo w Asturii. Zaczął od kartingu, a później przeszedł do serii bolidów jednomiejscowych. W F1 zadebiutował w 2001 roku w zespole Minardi. Po okresie rozwoju u boku Renault udowodnił, że potrafi łączyć szybkość z doskonałym odczytywaniem zachowania samochodu podczas wyścigu.

Mistrzostwa z Renault

Alonso zdobył dwa tytuły mistrza świata w latach 2005 i 2006, przerywając dominację Michaela Schumachera i Ferrari. W 2007 roku reprezentował McLarena, gdzie jego partnerem był debiutujący Lewis Hamilton. Ich rywalizacja należała do najczęściej omawianych tematów tamtego sezonu. Później Alonso powrócił do Renault, a następnie ścigał się w Ferrari.

Wieloletnia kariera

Hiszpan nie ograniczył aktywności do jednego okresu sukcesów. Po kolejnych startach w McLarenie i przerwie od F1 wrócił do mistrzostw z Alpine, a następnie Aston Martinem. Ścigał się także w wyścigach długodystansowych, gdzie wygrał 24 godziny Le Mans. Ta wszechstronność wyróżnia go wśród kierowców kojarzonych niemal wyłącznie z jedną serią.

Taktika i doświadczenie

Alonso słynie z analitycznej jazdy i umiejętności szukania niewielkich przewag: w ustawieniu samochodu, doborze linii przejazdu i zarządzaniu oponami. Potrafi bronić pozycji przed szybszym autem, wykorzystując znajomość toru oraz przewidywanie ruchów rywala. Mimo ogromnego stażu jest ważnym punktem odniesienia dla kierowców kolejnych generacji.