Voo Voo

Powstanie Voo Voo w 1985 roku

Voo Voo zaczęło działalność w 1985 roku po zakończeniu pracy supergrupy Morawski Waglewski Nowicki Hołdys. Kiedy Zbigniew Hołdys opuścił poprzedni skład, Wojciech Waglewski kontynuował muzyczne poszukiwania z innymi instrumentalistami. Nazwa nowej formacji nawiązuje do angielskiej wymowy inicjałów lidera. Waglewski miał już doświadczenie w zespołach Osjan i Bemibem, dlatego od początku stawiał na muzykę wykraczającą poza prostą formułę rockową.

Pierwsze płyty i własne brzmienie

Debiutancki album "Voo Voo" wydano w 1986 roku. Rok później ukazała się płyta "Sno-powiązałka". Już na wczesnym etapie grupa łączyła rozbudowane gitarowe partie z elementami jazzu, muzyki etnicznej, bluesa i rocka. Waglewski był odpowiedzialny za znaczną część kompozycji, tekstów i śpiewu, ale istotne znaczenie miała improwizacja pozostałych muzyków. Na koncertach utwory często przyjmowały inne formy niż podczas sesji studyjnych.

Małe Wu-Wu i muzyka dla dzieci

W 1988 roku ukazał się album "Małe Wu-Wu" przygotowany z myślą o młodszej publiczności. Nie oznaczało to jednak zmiany Voo Voo w zespół dziecięcy. Muzycy zachowali własne podejście do rytmu, instrumentów i aranżacji. Repertuar opierał się na pomysłowych tekstach i różnorodnych brzmieniach. Projekt stał się jednym z ciekawszych przykładów połączenia ambitnej muzyki rozrywkowej z materiałem skierowanym do rodzin.

Albumy lat dziewięćdziesiątych

W latach dziewięćdziesiątych Voo Voo wydało między innymi "Łobi jabi", "Zapłacono", "Rapatapa-to-ja" i "Flota zjednoczonych sił". Na kolejnych płytach muzycy rozwijali rytmiczne partie gitar, eksperymentowali z instrumentami perkusyjnymi i wykorzystywali doświadczenia muzyki improwizowanej. Waglewski współpracował w tym okresie z muzykami, którzy potrafili swobodnie poruszać się między gatunkami. Dzięki temu zespół nie został przypisany wyłącznie do sceny rockowej.

Koncerty i spotkania z innymi artystami

Voo Voo nagrywało albumy koncertowe i współpracowało z innymi wykonawcami. W różnych przedsięwzięciach pojawiali się artyści związani z jazzem, muzyką alternatywną i folkiem. Szczególną rolę pełnił Mateusz Pospieszalski, wieloletni współpracownik Waglewskiego. Wokalista nagrywał również z synami Bartoszem, znanym jako Fisz, i Piotrem, występującym jako Emade. Album "Męska muzyka" z 2008 roku był jednak odrębnym projektem rodzinnym, a nie kolejną studyjną płytą Voo Voo.

Długa działalność bez jednego gatunku

W późniejszych latach grupa nadal tworzyła muzykę. W repertuarze znajdowały się utwory spokojne i akustyczne, ale też dynamiczne piosenki oparte na rytmie. Trwałość Voo Voo wynikała z otwartości na nowe pomysły oraz umiejętności łączenia bardzo różnych muzyków. To zespół o odmiennym charakterze niż Republika czy Kult, mimo że wszystkie te grupy rozwijały się w podobnej epoce polskiej muzyki alternatywnej.