Lekarstwo na życie (2017)

Lockhart przyjeżdża do sanatorium w Alpach

Lockhart jest młodym pracownikiem nowojorskiej firmy finansowej, który otrzymuje nietypowe zadanie. Zarząd chce sprowadzić z Europy jednego z najważniejszych menedżerów, Pembroke'a, przebywającego w ośrodku odnowy biologicznej położonym wysoko w szwajcarskich Alpach. Gdy młody bankowiec przybywa na miejsce, odkrywa, że znana z luksusu klinika działa według zasad, które nie przypominają zwyczajnego hotelu ani szpitala.

Pacjenci są poddawani osobliwym zabiegom, a personel pod kierownictwem doktora Volmera zapewnia, że proces oczyszczenia organizmu wymaga czasu, spokoju i bezwzględnego posłuszeństwa. Lockhart nie zamierza się zatrzymywać. Chce odnaleźć Pembroke'a, doprowadzić go do spotkania z zarządem i wrócić do Nowego Jorku. Po wypadku zostaje jednak pacjentem tego samego ośrodka, a lekarze sugerują, że sam cierpi na chorobę, której wcześniej nie dostrzegał.

Próba wyjazdu zaczyna przypominać śledztwo. Lockhart zbiera informacje o historii budynku, dawnych mieszkańcach okolicy i niejasnych praktykach terapeutycznych. Poznaje też Hannah, młodą kobietę, która żyje w sanatorium od dawna i wydaje się mniej obeznana ze światem zewnętrznym niż pozostali goście. Jej relacja z Volmerem budzi kolejne pytania.

Film stopniowo podważa zaufanie widza do tego, co obserwuje bohater. Wiele scen można interpretować zarówno jako zapis rzeczywistych zdarzeń, jak i doświadczenie człowieka poddawanego manipulacji. Z początku "Lekarstwo na życie" przypomina thriller o korporacyjnym zadaniu, ale później coraz silniej wykorzystuje gotycki horror, tajemnice rodzinne i niepokojące obrazy związane z wodą oraz ludzkim ciałem.

Główna obsada i postacie

• Dane DeHaan - Lockhart.
• Jason Isaacs - Volmer.
• Mia Goth - Hannah.
• Ivo Nandi - Enrico.
• Adrian Schiller - zastępca dyrektora.
• Celia Imrie - Victoria Watkins.
• Harry Groener - Pembroke.
• Tomas Norström - Frank Hill.
• Ashok Mandanna - Ron Nair.
• Magnus Krepper - Pieter, weterynarz.
• Peter Benedict - policjant.
• Michael Mendl - barman.
• Maggie Steed - pani Abramov.
• Craig Wroe - Morris.
• David Bishins - Hank Green.
• Lisa Banes - Hollis.
• Carl Lumbly - Wilson.
• Tom Flynn - Humphrey.
• Eric Todd - Josh.
• Jason Babinsky - Carl.

Dane DeHaan gra Lockharta, ambitnego i nerwowego pracownika korporacji, którego pewność siebie słabnie w izolacji sanatorium. Jason Isaacs występuje jako doktor Volmer, uprzejmy i opanowany zwierzchnik kliniki, a Mia Goth wciela się w Hannah. Ich trzy postacie tworzą najważniejszy układ relacji, wokół którego rozwija się tajemnica ośrodka.

Pozostała obsada i epizody

• Johannes Krisch - opiekun obiektu.
• Sophie Charlotte Conrad - dziewczyna w barze.
• Rebecca Street - matka Lockharta.
• Bert Tischendorf - ojciec Lockharta.
• Douglas Hamilton - dziewięcioletni Lockhart.
• Daniel Michel - Denim.
• Leonard Kunz - Frank.
• Natascha Lawiszus - dziewczyna w barze.
• Luzie Scheuritzel - dziewczyna w barze.
• Manon Kahle - sekretarka.
• Adrian Zwicker - konduktor.
• Jeff Burrell - pracownik zakładu pogrzebowego.
• Julia Gräfner - córka weterynarza.
• Nino Boehlau - chłopiec rysujący.
• Nadine Boske - personel Instytutu Volmera.
• Axel Buchholz - personel Instytutu Volmera.
• David Bredin - personel Instytutu Volmera.
• Matthias Britschgi - personel Instytutu Volmera.
• Andreas Dobberkau - personel Instytutu Volmera.
• Sarah Franke - personel Instytutu Volmera.
• Godehard Giese - personel Instytutu Volmera.
• Angelina Häntsch - personel Instytutu Volmera.
• Judith Hoersch - personel Instytutu Volmera.
• Caspar Kaeser - personel Instytutu Volmera.
• Sebastian Kaufmane - personel Instytutu Volmera.
• Martin Laue - personel Instytutu Volmera.
• Annette Lober - personel Instytutu Volmera.
• Benedict Seifert - personel Instytutu Volmera.
• Roman Schomburg - personel Instytutu Volmera.
• Florian Steffens - personel Instytutu Volmera.
• Sven Timmreck - personel Instytutu Volmera.
• Hanna Wollschlaeger - personel Instytutu Volmera.
• Susanne Wuest - personel Instytutu Volmera.
• Jef Bayonne - pacjent Instytutu Volmera.
• Klaus Burckhardt - pacjent Instytutu Volmera.
• Helmut Boelling - pacjent Instytutu Volmera.
• Renate Prack - pacjent Instytutu Volmera.
• Matthias Rick - pacjent Instytutu Volmera.
• Peter Simlinger - pacjent Instytutu Volmera.
• Jutta Marina Von Brunkau - pacjent Instytutu Volmera.
• Natalia Bobrich - pielęgniarka.
• Marko Buzin - gość weselny.
• Chris Huszar - gość weselny.
• Johnny Otto - Doctor Barlock.
• Thomas Richter - instruktor zajęć w wodzie.
• Anne Sophy Schleicher - pielęgniarka.
• David Sánchez Calvo - sanitariusz.
• Chris Theisinger - makler z Wall Street.
• Karl Wheeler - pacjent Instytutu Volmera.
• Alexander Yassin - bankier z Wall Street.

W zestawieniu uwzględniono także pacjentów i personel sanatorium wymienionych w poszerzonych kredytach aktorskich. Nie wszystkie te role mają indywidualne imiona w filmie. Część pełni funkcję tła zbiorowych scen rozgrywających się w ośrodku Volmera.

Twórcy: Gore Verbinski i Justin Haythe

Film wyreżyserował Gore Verbinski, a scenariusz napisał Justin Haythe. Obaj współtworzyli pomysł na opowieść, której punktem wyjścia jest kurort reklamowany jako miejsce całkowitego wyzdrowienia. Producentami byli Arnon Milchan, Gore Verbinski i David Crockett. Zdjęcia zrealizował Bojan Bazelli, scenografię przygotowała Eve Stewart, kostiumy zaprojektowała Jenny Beavan, a muzykę skomponował Benjamin Wallfisch. Za montaż odpowiadali Lance Pereira i Pete Beaudreau.

Verbinski powrócił w ten sposób do nastrojowego horroru, z którym był kojarzony po "The Ring" (2002). Oba filmy wykorzystują stopniowe odsłanianie tajemnicy, ale "Lekarstwo na życie" rozwija własną stylistykę, związaną z monumentalną architekturą, wyizolowanym środowiskiem i dwuznacznością medycznych procedur. Zamiast przeklętej kasety wideo, centralnym przedmiotem lęku staje się terapia obiecująca poprawę zdrowia.

Gdzie kręcono "Lekarstwo na życie"?

Fabuła rozgrywa się w szwajcarskich Alpach, lecz większość zdjęć zrealizowano w Niemczech. Do przedstawienia imponującego sanatorium wykorzystano zamek Hohenzollern w Badenii-Wirtembergii, a dużą część wnętrz nakręcono w dawnym kompleksie leczniczym Beelitz-Heilstätten niedaleko Berlina. Zabytkowe pomieszczenia częściowo odnowiono i przystosowano do pracy ekipy filmowej. Produkcja korzystała też ze studiów i innych miejsc w Niemczech.

Zespół połączył różne budynki oraz przestrzenie tak, aby widz odnosił wrażenie, że wszystkie należą do jednego ośrodka. Zdjęcia Bazellego, symetryczne kompozycje i powtarzające się motywy wody tworzą świat równocześnie piękny i niepokojący. Przyroda nie daje poczucia wolności, ponieważ zamek jest odcięty od otoczenia, a wejście do wnętrza oznacza podporządkowanie się rygorowi kliniki.

Przygotowanie realistycznych dekoracji było szczególnie ważne dla scen rozgrywających się w basenach, korytarzach i gabinetach terapeutycznych. Film nie polega wyłącznie na komputerowym tworzeniu przestrzeni. Znaczna część przytłaczającego charakteru sanatorium pochodzi z autentycznych starych budynków, ich proporcji i faktury powierzchni.

Rok 2016 czy 2017? Premiera filmu

W niektórych katalogach "Lekarstwo na życie" figuruje jako produkcja z 2016 roku. Wynika to z datowania gotowego filmu i jego przygotowań przed szeroką dystrybucją. Światowa premiera odbyła się 15 lutego 2017 roku, natomiast polska i amerykańska premiera kinowa miała miejsce 17 lutego 2017 roku. W katalogu Lansik.pl przyjęto rok 2017 zgodnie z datą premiery kinowej.

Film trwa 146 minut i jest produkcją amerykańsko-niemiecką. Amerykańskim dystrybutorem było 20th Century Fox, obecnie działające w strukturach 20th Century Studios. Nie należy mylić tytułu z poradnikiem zdrowotnym ani innym filmem o podobnej nazwie: jest to psychologiczny horror z Dane'em DeHaanem, Jasonem Isaacsem i Mią Goth, wyreżyserowany przez Gore'a Verbinskiego.

Zakończenie "Lekarstwa na życie" - co oznacza finał?

Chcesz wiedzieć, kim naprawdę był doktor Volmer, jakie znaczenie miały węgorze i dlaczego Lockhart uśmiecha się w ostatniej scenie? Przygotowaliśmy osobne wyjaśnienie zakończenia "Lekarstwa na życie" (2017). Artykuł zdradza rozwiązanie głównej tajemnicy, więc najlepiej przeczytać go już po seansie.