John Hughes

Od "National Lampoon" do pierwszego filmu

John Wilden Hughes Jr. urodził się 18 lutego 1950 roku w Lansing w stanie Michigan, a dorastał między innymi w Northbrook na przedmieściach Chicago. Miasto i jego okolice na trwałe wpisały się później w krajobraz jego filmów. Przed karierą w Hollywood zajmował się reklamą i pisał humorystyczne teksty dla pisma "National Lampoon". Wspomnienia rodzinnych podróży wykorzystał w opowiadaniu, które stało się podstawą komedii "W krzywym zwierciadle: Wakacje" ("National Lampoon's Vacation", 1983).

W tym samym roku trafił do kin "Pan mamuśka" ("Mr. Mom"), napisany przez Hughesa i wyreżyserowany przez Stana Dragotiego. Sukces scenariuszy otworzył mu drogę do reżyserii. Jego pierwszym pełnometrażowym filmem jako reżysera były Szesnaście świeczek ("Sixteen Candles", 1984).

Szkolne stereotypy i bohaterowie lat 80.

W Klubie winowajców (1985) Hughes skupił się na grupie uczniów, którzy spędzają sobotę w szkole za karę. Pięć stereotypowych postaci stopniowo odsłania problemy rodzinne, lęki i ambicje. Reżyser potraktował szkolne hierarchie jako punkt wyjścia do historii o presji, samotności i dojrzewaniu. Claire Standish zagrała Molly Ringwald, z którą Hughes pracował również przy "Szesnastu świeczkach".

W tym samym roku wyreżyserował "Dziewczynę z komputera" ("Weird Science"), a rok później "Wolny dzień Ferrisa Buellera" ("Ferris Bueller's Day Off"). Jego komedie często łączyły bardzo wyraźne cechy bohaterów z sytuacjami, w których maski społeczne przestawały wystarczać. W "Dziewczynie w różowej sukience" ("Pretty in Pink", 1986) oraz "Some Kind of Wonderful" (1987) odpowiadał za scenariusze, ale nie za reżyserię. Te role twórcze warto rozdzielać przy omawianiu filmografii.

Dorosłe życie w komediach i podróżach

W "Samolotach, pociągach i samochodach" ("Planes, Trains and Automobiles", 1987) Hughes skierował uwagę na dorosłych bohaterów, którzy próbują dotrzeć do domu na Święto Dziękczynienia. Steve Martin i John Candy stworzyli duet oparty na różnicy temperamentu, pod którą kryją się potrzeba bliskości i obawa przed samotnością.

Kolejne jego filmy reżyserskie to "Ona będzie miała dziecko" (1988), "Wujaszek Buck" (1989) i "Niesforna Zuzia" ("Curly Sue", 1991). Ten ostatni zakończył jego karierę reżysera pełnometrażowych produkcji fabularnych.

Od "Kevina samego w domu" do późniejszych scenariuszy

Hughes napisał i wyprodukował "Kevina samego w domu" ("Home Alone", 1990), który wyreżyserował Chris Columbus. Połączył familijną komedię z opowieścią o samodzielności dziecka i tęsknocie za rodziną. Był także scenarzystą i producentem "Kevin sam w Nowym Jorku" ("Home Alone 2: Lost in New York", 1992) oraz "Alex - sam w domu" ("Home Alone 3", 1997).

Do jego dorobku scenopisarskiego należą ponadto "Dennis rozrabiaka", "Cud na 34. ulicy", "101 dalmatyńczyków" i "Flubber". Przy części projektów stosował pseudonim Edmond Dantès, między innymi przy filmie "Beethoven" oraz pomysłach fabularnych wykorzystanych w "Pokojówce na Manhattanie" i "Drillbit Taylor".

Hughes zmarł 6 sierpnia 2009 roku w Nowym Jorku. W późniejszych filmach pojawiały się jeszcze nazwiska twórców odpowiedzialnych za pierwotne postacie lub historie z jego dorobku. Nie oznacza to jednak, że po śmierci pisał scenariusze do kolejnych produkcji.

Filmografia - filmy i funkcje twórcze

Wykaz obejmuje reżyserię, scenariusz, produkcję i szczególne przypisania do postaci. Role zostały rozdzielone, ponieważ wiele popularnych filmów Hughesa nakręcili inni reżyserzy.

• 1982 - "National Lampoon's Class Reunion" - scenariusz.
• 1983 - "Mr. Mom" - scenariusz.
• 1983 - "National Lampoon's Vacation" - scenariusz na podstawie własnego opowiadania.
• 1983 - "Nate and Hayes" - współscenariusz.
• 1984 - Szesnaście świeczek - reżyseria, scenariusz.
• 1985 - The Breakfast Club - reżyseria, scenariusz, produkcja; epizod aktorski bez wymienienia w napisach.
• 1985 - "Weird Science" - reżyseria, scenariusz.
• 1985 - "National Lampoon's European Vacation" - scenariusz.
• 1986 - "Pretty in Pink" - scenariusz, produkcja wykonawcza.
• 1986 - "Ferris Bueller's Day Off" - reżyseria, scenariusz, produkcja; epizod aktorski.
• 1987 - "Some Kind of Wonderful" - scenariusz, produkcja.
• 1987 - "Planes, Trains and Automobiles" - reżyseria, scenariusz, produkcja.
• 1988 - "She's Having a Baby" - reżyseria, scenariusz, produkcja.
• 1988 - "The Great Outdoors" - scenariusz, produkcja wykonawcza.
• 1989 - "Uncle Buck" - reżyseria, scenariusz, produkcja.
• 1989 - "National Lampoon's Christmas Vacation" - scenariusz, produkcja.
• 1990 - "Home Alone" - scenariusz, produkcja.
• 1991 - "Curly Sue" - reżyseria, scenariusz, produkcja.
• 1991 - "Dutch" - scenariusz, produkcja.
• 1991 - "Career Opportunities" - scenariusz, produkcja.
• 1991 - "Only the Lonely" - produkcja.
• 1992 - "Home Alone 2: Lost in New York" - scenariusz, produkcja.
• 1992 - "Beethoven" - scenariusz pod pseudonimem Edmond Dantès.
• 1993 - "Dennis the Menace" - scenariusz, produkcja.
• 1993 - "Beethoven's 2nd" - postacie według pierwowzoru.
• 1994 - "Miracle on 34th Street" - scenariusz, produkcja.
• 1994 - "Baby's Day Out" - scenariusz, produkcja.
• 1996 - "101 Dalmatians" - scenariusz, produkcja.
• 1997 - "Flubber" - scenariusz, produkcja.
• 1997 - "Home Alone 3" - scenariusz, produkcja.
• 1998 - "Reach the Rock" - scenariusz, produkcja.
• 2001 - "Just Visiting" - współscenariusz adaptacji.
• 2001 - "New Port South" - produkcja wykonawcza.
• 2002 - "Maid in Manhattan" - pomysł fabularny, pseudonim Edmond Dantès.
• 2008 - "Drillbit Taylor" - pomysł fabularny, pseudonim Edmond Dantès.

Praca w telewizji

• 1979 - "Delta House" - scenariusze odcinków serialu.
• 1983 - "At Ease" - pomysł i współtworzenie serialu.

Późniejsze wykorzystanie postaci i pomysłów

W poniższych pozycjach udział Hughesa ogranicza się do autorstwa pierwowzoru postaci i jest przypisany pośmiertnie.

• 2012 - "Home Alone: The Holiday Heist" - pośmiertny kredyt za postacie.
• 2015 - "Vacation" - pośmiertny kredyt za postacie.
• 2021 - "Home Sweet Home Alone" - pośmiertny kredyt za postacie.

Zachowana filmografia pokazuje znaczenie Hughesa zarówno jako reżysera ośmiu filmów pełnometrażowych, jak i autora scenariuszy do produkcji, które stały się klasyką amerykańskiej komedii.