Ivan i Delfin

Powstanie projektu Ivan i Delfin

Projekt Ivan i Delfin kojarzy się przede wszystkim z początkiem XXI wieku, gdy w polskich mediach popularność zdobywały utwory łączące muzykę taneczną, pop i łatwe do zapamiętania refreny. Centralną postacią został wokalista Ivan Komarenko, a ważną rolę we współtworzeniu muzyki odgrywali Wojciech Olszewski i Łukasz Lazer. Nazwa projektu nie odnosiła się do dwóch stałych wokalistów występujących równorzędnie na scenie: Ivan był twarzą i głosem, natomiast Delfin stanowił muzyczną część przedsięwzięcia. W repertuarze pojawiały się utwory o charakterystycznych słowiańskich i tanecznych skojarzeniach.

Popularność przed Eurowizją

W okresie największej rozpoznawalności Ivan i Delfin pojawiali się w programach muzycznych, na koncertach plenerowych i w stacjach radiowych. Piosenka „Jej czarne oczy” była jednym z nagrań, z którymi kojarzono projekt. Repertuar nie był nastawiony na rozbudowaną elektronikę klubową; większą rolę odgrywał melodyjny śpiew, rytmiczny podkład i charakterystyczne brzmienie folkowo-popowe. Zainteresowanie medialne sprawiło, że polski nadawca zdecydował się wybrać wykonawców do konkursu międzynarodowego, w którym możliwości awansu zależały od głosowania widzów w wielu krajach.

Eurowizja 2005 w Kijowie - „Czarna dziewczyna”

Polską propozycją na Eurowizję 2005 została piosenka „Czarna dziewczyna”. Utwór wykonano w języku polskim i rosyjskim, co wyróżniało go spośród licznych anglojęzycznych nagrań tamtej edycji. Polacy wystąpili w półfinale 19 maja w Kijowie jako ostatni uczestnicy wieczoru. Otrzymali 81 punktów i zajęli 11. miejsce. Do finału awansowało dziesięć piosenek, dlatego Ivan i Delfin nie pojawili się w głównym koncercie dwa dni później. Warto odnotować dokładnie ten wynik: 11. miejsce jest pozycją półfinałową, a nie końcową lokatą w finale. W historii Eurowizji polski start z 2005 roku mieści się między Blue Café a Ich Troje z 2006 roku.

Styl muzyczny i charakterystyczny wizerunek

„Czarna dziewczyna” i wcześniejsze przeboje budowały rozpoznawalność projektu przez wyraziste melodie, motywy ludowe oraz prostą, estradową formułę. Na scenie w Kijowie uwagę zwracał m.in. sposób zestawienia tradycyjnie brzmiących partii muzycznych z rytmicznym popem. Choć głosowanie w 2005 roku nie przyniosło awansu, utwór pozostał jednym z częściej przypominanych polskich występów z połowy pierwszej dekady XXI wieku. Dla porównania Blue Café rok wcześniej śpiewało bardziej soulowy „Love Song”, co pokazuje stylistyczną rozpiętość ówczesnych wyborów TVP.

Dalsze losy i indywidualna kariera

Po okresie współpracy projekt nie utrzymał takiej samej pozycji w mediach jak w czasie Eurowizji. Ivan Komarenko występował później pod własnym nazwiskiem i podejmował kolejne działania muzyczne oraz medialne. Warto oddzielać te późniejsze wystąpienia od historii konkretnego konkursowego składu, podobnie jak w przypadku zespołów zmieniających wokalistów. Część utworów Ivana i Delfina funkcjonowała przez lata w internecie i na koncertach wspomnieniowych, a „Czarna dziewczyna” pozostała punktem odniesienia w przeglądach historii Eurowizji.

Powiązania z polskimi uczestnikami konkursu

Najbardziej rzeczowym powiązaniem projektu z innymi artystami jest kolejność reprezentacji Polski. W 2003 roku Ich Troje zajęło wysokie 7. miejsce w finale, a w 2004 roku Blue Café uplasowało się na 17. miejscu. W 2005 roku Ivan i Delfin nie awansowali z półfinału, natomiast rok później ponownie nie przeszło go Ich Troje. Są to wyniki różnych etapów konkursu i wymagają osobnego podawania w biografii.