Django (2012)

Django - historia wyzwolonego niewolnika

"Django" rozgrywa się w południowych Stanach Zjednoczonych w 1858 roku, przed wojną secesyjną. Tytułowy bohater zostaje uwolniony przez doktora Kinga Schultza, niemieckiego łowcę nagród. Schultz potrzebuje pomocy w odnalezieniu poszukiwanych przestępców, których Django potrafi rozpoznać. W zamian proponuje mu wolność i współpracę.

Django szybko poznaje zasady działania łowców nagród. Uczy się jeździć konno jako wolny człowiek, korzystać z broni i negocjować z ludźmi, których wcześniej musiał słuchać bez sprzeciwu. Jego najważniejszym celem jest jednak odnalezienie żony Broomhildy, od której został oddzielony.

Trop prowadzi ich do rozległej plantacji Candyland, należącej do Calvina Candiego. Bohaterowie przygotowują skomplikowany plan, ponieważ bezpośrednia próba uwolnienia Broomhildy mogłaby zakończyć się tragicznie.

Django i King Schultz - niezwykli partnerzy

Schultz to wykształcony, dobrze mówiący łowca nagród, który potrafi wykorzystać znajomość prawa i ludzkich zachowań. Django jest początkowo ostrożny, lecz stopniowo nabiera pewności siebie. Ich relacja opiera się na zaufaniu budowanym podczas wspólnych podróży.

W odróżnieniu od typowych westernowych bohaterów Django nie szuka przygody dla samej przygody. Pragnie odzyskać rodzinę i możliwość decydowania o własnym losie. Film łączy motyw osobistego wyzwolenia z historią zemsty i próbą wyrwania się z brutalnego systemu.

Django - obsada i role

• Jamie Foxx - Django Freeman, główny bohater.
• Christoph Waltz - doktor King Schultz, łowca nagród.
• Leonardo DiCaprio - Calvin Candie, właściciel Candyland.
• Kerry Washington - Broomhilda von Shaft, żona Django.
• Samuel L. Jackson - Stephen, zaufany pracownik plantacji.
• Walton Goggins - Billy Crash, człowiek Candiego.
• Don Johnson - Spencer Bennett, właściciel innej plantacji.
• James Remar - Ace Speck i Butch Pooch.

Najważniejszymi przeciwnikami Django są ludzie podtrzymujący system niewolnictwa. Historia celowo pokazuje skrajnie okrutne zachowania, dlatego film jest przeznaczony dla dorosłych odbiorców.

Quentin Tarantino i spaghetti western

Reżyserem i scenarzystą filmu jest Quentin Tarantino. Inspirował się klasycznymi włoskimi westernami, ale przeniósł charakterystyczny dla nich motyw samotnego bohatera do realiów amerykańskiego Południa.

Nawiązania do wcześniejszych produkcji nie oznaczają, że "Django" z 2012 roku stanowi kontynuację dawnego westernu o tym samym tytule. Fabuła, relacje bohaterów i ich cele zostały stworzone na potrzeby nowej opowieści.

Muzyka, zdjęcia i tło historyczne

Zdjęcia przygotował Robert Richardson, a montaż Fred Raskin. Rozległe krajobrazy i starannie zaprojektowane wnętrza plantacji kontrastują z przemocą obecnego w filmie systemu niewolnictwa. Muzyka łączy motywy klasycznych westernów z bardziej współczesnymi utworami.

Film korzysta z historycznych realiów, ale jest fikcyjną opowieścią. Nie należy traktować go jako dokładnej rekonstrukcji losów konkretnego człowieka czy podręcznika historii. Zawiera liczne przerysowane sceny i dialogi charakterystyczne dla twórczości reżysera.

Premiera, długość i nagrody

"Django" ukazał się w 2012 roku i trwa 165 minut. Podczas Oscarów w 2013 roku zdobył dwie nagrody: za scenariusz oryginalny Quentina Tarantino oraz drugoplanową rolę Christopha Waltza. Był także nominowany do nagrody za najlepszy film.

Jeśli lubisz kino Tarantino, warto przeczytać o Pulp Fiction. Film z 1994 roku rozgrywa się w zupełnie innych realiach, ale również łączy kryminał, czarny humor i rozbudowane dialogi. Inną historią o moralnych konsekwencjach przemocy jest Oppenheimer, przedstawiający jednak wydarzenia w formie dramatu historycznego.