Siekiera

Puławy i grupa Trafo

Początki Siekiery sięgają lat 1982-1983, kiedy w Puławach działała grupa Trafo. Jej muzycy wykonywali utwory inspirowane brytyjskim punk rockiem. Na przełomie 1983 i 1984 roku gitarzysta Tomasz Adamski oraz wokalista Tomasz Budzyński stworzyli zespół, który przyjął nazwę Siekiera. W pierwszym składzie występowali również Dariusz Malinowski na basie i Krzysztof Grela na perkusji. Grupa grała bardzo szybki, agresywny punk, silnie różniący się od późniejszych nagrań studyjnych.

Jarocin 1984 i pierwsza popularność

W sierpniu 1984 roku Siekiera wystąpiła na festiwalu w Jarocinie. Koncert stał się jednym z symboli polskiego hardcore punku, a nagrania z tamtego okresu przez lata krążyły w niezależnym obiegu. Muzycy wykonywali krótkie, gwałtowne utwory, w których ważniejsza od melodyjności była siła brzmienia. Występ pozostawił trwały ślad w historii festiwalu, ale wkrótce potem doszło do głębokich zmian personalnych i artystycznych.

Odejście Budzyńskiego i zmiana kierunku

Jeszcze w 1984 roku z grupy odszedł Tomasz Budzyński, który później został wokalistą Armii. Adamski postanowił skierować Siekierę w stronę nowej fali i cold wave. Do zespołu dołączyli klawiszowiec Paweł Młynarczyk oraz perkusista Zbigniew Musiński, a Dariusz Malinowski zaczął wykonywać partie wokalne. Muzyka stała się wolniejsza, bardziej rytmiczna i oparta na nastroju, a nie wyłącznie na gitarowej agresji.

Nowa Aleksandria z 1986 roku

W 1986 roku ukazał się album "Nowa Aleksandria", jedyny długogrający materiał studyjny Siekiery wydany podczas pierwotnej działalności zespołu. Tytuł nawiązywał do dawnej nazwy Puław. Na płycie znalazły się utwory "Ludzie wschodu", "Bez końca", "Idziemy przez las", "Misiowie puszyści" i "Nowa Aleksandria". Zimne, repetytywne partie instrumentów klawiszowych, pulsujący bas oraz charakterystyczny głos Malinowskiego zbudowały wyjątkowy klimat płyty.

Rozpad i archiwalne wydawnictwa

Siekiera zakończyła działalność w 1988 roku. Po latach ukazały się archiwalne nagrania, między innymi "Na wszystkich frontach świata" i "1984", wydane w 2008 roku. Dokumentują one wczesny okres punkowy, inny od estetyki "Nowej Aleksandrii". W 2011 roku ukazały się "Ballady na koniec świata", zawierające materiał związany z autorskimi nagraniami Adamskiego, dlatego nie powinny być opisywane jako klasyczny album tego samego składu co w 1986 roku.

Znaczenie dla polskiej nowej fali

Siekiera jest jednym z rzadkich przykładów zespołu, którego dwa najbardziej znane okresy stylistyczne tak mocno się różnią. Pierwszy kojarzy się z Jarocinem i agresywnym punk rockiem, drugi z atmosferycznym cold wave. Oba wpłynęły na kolejne pokolenia muzyków. Dziś "Nowa Aleksandria" bywa wymieniana wśród najważniejszych polskich płyt alternatywnych, choć zespół istniał w klasycznej formie zaledwie kilka lat.