Ursula K. Le Guin

Fantastyka jako sposób rozmowy o człowieku

Ursula K. Le Guin wychowała się w Berkeley, w rodzinie antropologów. Zainteresowanie kulturami i językami miało duże znaczenie dla jej powieści. Zamiast wykorzystywać niezwykłe światy wyłącznie jako tło przygód, projektowała odmienne społeczeństwa, dzięki którym mogła stawiać pytania o władzę, płeć i wolność.

Ziemiomorze

„Czarnoksiężnik z Archipelagu” z 1968 roku zapoczątkował cykl Ziemiomorze. Historia Geda, młodego czarodzieja uczącego się odpowiedzialności za własne czyny, różniła się od fantastyki opartej przede wszystkim na walce dobra ze złem. W kolejnych tomach autorka poszerzała perspektywę o losy kobiet i społeczne konsekwencje magii.

Lewa ręka ciemności i Wydziedziczeni

W „Lewej ręce ciemności” badała społeczeństwo, którego mieszkańcy nie mają stałej płci biologicznej. „Wydziedziczeni” rozważał z kolei konflikt między odmiennymi systemami politycznymi. Le Guin zdobyła wiele nagród Hugo i Nebula. Zmarła w 2018 roku, pozostawiając wielki wpływ na twórców, wśród których można wymienić Neila Gaimana i autorów współczesnej fantastyki. Jej podejście do społecznej metafory przypomina też prozę Margaret Atwood.