Elżbieta Dmoch

Warszawa i wczesna edukacja muzyczna

Elżbieta Dmoch urodziła się 29 września 1951 roku w Warszawie. Od młodości uczyła się śpiewu oraz gry na instrumentach, szczególnie na flecie. Uczęszczała do szkoły muzycznej, a równolegle kształciła się w technikum chemicznym. Pierwsze doświadczenia sceniczne zdobywała w zespołach i kabarecie. W drugiej połowie lat sześćdziesiątych śpiewała w grupie Warszawskie Kuranty, prowadzonej przez Janusza Kruka.

Powstanie 2 plus 1

W 1970 roku wspólnie z Januszem Krukiem i Andrzejem Rybińskim utworzyła 2 plus 1. Trio zadebiutowało na początku 1971 roku w warszawskim Klubie Piosenki ZAiKS. Elżbieta była główną wokalistką i flecistką zespołu, a Janusz odpowiadał za znaczną część kompozycji. W kolejnych latach zmieniali się instrumentaliści, ale ich artystyczne partnerstwo pozostawało podstawą działalności grupy.

Chodź, pomaluj mój świat i inne piosenki

W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych Dmoch nagrała z zespołem "Czerwone słoneczko", "Chodź, pomaluj mój świat" i "Wstawaj, szkoda dnia". Jej głos dobrze pasował do melodyjnych aranżacji z elementami folku. Występowała na festiwalach w Opolu i Sopocie, a 2 plus 1 koncertowało także za granicą. Popularność piosenek sprawiła, że artystka stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich wokalistek tamtego okresu.

Windą do nieba i zagraniczne nagrania

W drugiej połowie lat siedemdziesiątych grupa wydała kolejne przeboje, w tym "Windą do nieba". Dmoch uczestniczyła również w nagraniach przygotowywanych na rynki zagraniczne, kiedy zespół występował pod zapisem 2 Plus 1. Instrumentarium i styl ewoluowały od folkowo-popowych aranżacji w kierunku bardziej nowoczesnego popu. Jej wokal pozostał jednak charakterystycznym elementem nagrań.

Bez limitu, Video i lata osiemdziesiąte

W 1983 roku grupa wydała album "Bez limitu", a w 1985 roku "Video". Z tych lat pochodzi popularne "Iść w stronę słońca". W repertuarze było coraz więcej syntezatorów i rytmicznych rozwiązań typowych dla nowej fali oraz muzyki tanecznej. Artystka potrafiła odnaleźć się w tych zmianach, chociaż duża część publiczności pamiętała ją z wcześniejszych, akustycznych piosenek.

Zakończenie kariery zespołowej

Janusz Kruk zmarł 18 czerwca 1992 roku. Jego odejście było ważnym momentem w życiu zespołu i Dmoch, która ograniczyła później publiczne występy. W następnych latach pojawiała się okazjonalnie na wydarzeniach związanych z muzyką 2 plus 1, lecz nie prowadziła regularnej kariery nagraniowej. Jej dorobek pozostaje mocno związany z największymi przebojami grupy i charakterystyczną barwą głosu.