Irena Szewińska

Od warszawskiej szkoły do wielkiego sportu

Irena Kirszenstein, później Szewińska, dorastała w Warszawie. Jej talent ujawnił się jeszcze w latach szkolnych, a znakomite wyniki osiągała zarówno w sprintach, jak i w skoku w dal. Z czasem stała się jedną z najbardziej wszechstronnych lekkoatletek świata.

Pierwsze olimpijskie medale w Tokio

Podczas igrzysk w Tokio w 1964 roku zdobyła złoto w sztafecie 4 x 100 m oraz srebrne medale w biegu na 200 m i skoku w dal. W sprincie współtworzyła silną polską reprezentację z Ewą Kłobukowską. Sukcesy obu biegaczek były symbolem rosnącej potęgi polskiej lekkoatletyki kobiet.

Rekordy i złoto w Montrealu

W kolejnych latach Szewińska odnosiła sukcesy na dystansach 100, 200 i 400 metrów. W Meksyku w 1968 roku triumfowała na 200 m, a osiem lat później w Montrealu zdobyła złoto na 400 m, ustanawiając rekord świata. Łącznie wywalczyła siedem medali olimpijskich w czterech edycjach igrzysk.

Wpływ na sport po zakończeniu startów

Pozostała aktywna także po zejściu z bieżni jako działaczka polskich i międzynarodowych organizacji sportowych, w tym Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Jej nazwisko często pojawia się w zestawieniach największych polskich sportowców, obok Roberta Korzeniowskiego. Sukcesy Szewińskiej obejmowały jednak wyjątkowo szeroki zakres konkurencji biegowych.