Anita Lipnicka

Początki kariery w Piotrkowie Trybunalskim

Anita Lipnicka dorastała w Piotrkowie Trybunalskim. Zanim zaczęła nagrywać płyty rozpoznawane w całej Polsce, interesowała się teatrem, śpiewem i pracą przed publicznością. Na początku lat dziewięćdziesiątych występowała w lokalnych projektach muzycznych, a wkrótce otrzymała możliwość współpracy z łódzkim zespołem Varius Manx. W czasach, gdy polski rynek muzyczny bardzo szybko rozwijał się po przemianach ustrojowych, grupa poszukiwała wokalistki, która połączy charakterystyczną barwę głosu z umiejętnością interpretowania tekstów.

Varius Manx: „Emu” i „Elf”

Zespół Varius Manx stał się dla Lipnickiej pierwszym miejscem ogólnopolskiego sukcesu. Z jej udziałem nagrano albumy „Emu” z 1994 roku i „Elf” z 1995 roku. Piosenki „Zanim zrozumiesz” oraz „Piosenka księżycowa” szybko zdobyły popularność w radiu. W 1994 roku na festiwalu w Sopocie zespół otrzymał Grand Prix oraz nagrodę dziennikarzy, a także ważne wyróżnienia branżowe. Wokal Lipnickiej był ważną częścią charakterystycznego brzmienia tych nagrań: delikatny w spokojniejszych fragmentach i bardziej dramatyczny w refrenach.

Decyzja o rozpoczęciu kariery solowej

W 1996 roku artystka opuściła Varius Manx i rozpoczęła działalność pod własnym nazwiskiem. Już w pierwszym okresie wydała album „Wszystko się może zdarzyć”, a tytułowa piosenka utrwaliła jej status samodzielnej wokalistki. Dla publiczności, która poznawała ją dzięki hitom zespołowym, był to moment zmiany perspektywy - zamiast kolejnego albumu Varius Manx pojawiła się autorska, bardziej osobista propozycja. Na dalszych płytach rozwijała piosenkę popową i akustyczną, wykorzystując instrumenty nieco oszczędniej niż w repertuarze poprzedniej grupy.

Współpraca z Johnem Porterem

W pierwszej dekadzie XXI wieku Lipnicka rozpoczęła długoletnią współpracę muzyczną z walijskim wokalistą i gitarzystą Johnem Porterem. Ich nagrania miały często charakter akustyczny i odwoływały się do bluesa, folku oraz tradycji duetu wokalno-gitarowego. Powstały albumy „Nieprzyzwoite piosenki”, „Inside Story” i „Goodbye”. Zestawienie ich repertuaru z wcześniejszymi przebojami Varius Manx pokazuje wyraźną zmianę: artystka odeszła od charakterystycznego pop-rockowego brzmienia zespołu w kierunku piosenki autorskiej. Współpraca była ważnym rozdziałem zarówno dla Lipnickiej, jak i Portera.

Dalsze albumy i koncerty

Po zakończeniu najbardziej intensywnego okresu wspólnych nagrań Lipnicka kontynuowała wydawanie samodzielnego repertuaru. W 2023 roku opublikowała album „Śnienie”, w którym silnie wybrzmiewają dojrzałe teksty i nowe podejście do aranżacji. Artystka koncertowała również w kameralnych salach i na festiwalach, docierając do publiczności, która ceniła ją od lat dziewięćdziesiątych. Twórczość Lipnickiej obejmuje dziś różne etapy: od popularnych przebojów zespołowych, przez własne radiowe hity, po spokojniejszą muzykę akustyczną.

Powiązania z innymi wokalistkami

Po odejściu Lipnickiej na jej miejsce w Varius Manx przyszła Kasia Stankiewicz, a później z grupą związała się Monika Kuszyńska. Wspólnym elementem biografii tych trzech artystek jest działalność w tym samym zespole, ale każda budowała też niezależną karierę solową. Ich dorobek warto poznawać poprzez historię Varius Manx zamiast łączyć wszystkie albumy w jedną, nierozróżnioną dyskografię.