Gdy w 1988 roku pojawił się pierwszy „Beetlejuice”, Lydia Deetz była nastolatką fascynującą się światem duchów. W sequelu z 2024 roku Winona Ryder wróciła do tej samej postaci jako dorosła kobieta z córką. Minęło aż 36 lat, ale reżyser Tim Burton nie chciał przygotować jedynie powtórki dawnych dowcipów.
Dwie generacje rodziny Deetzów
W „Beetlejuice Beetlejuice” Lydia prowadzi program telewizyjny o zjawiskach paranormalnych, ale w życiu rodzinnym nie wszystko idzie po jej myśli. Jej nastoletnia córka Astrid, grana przez Jennę Ortegę, jest sceptyczna wobec opowieści matki o duchach. Po rodzinnym wydarzeniu Deetzowie wracają do Winter River, gdzie znów zaczynają dziać się dziwne rzeczy.
Ortega przyciągnęła wcześniej ogromną publiczność jako Wednesday Addams. W tekście o tańcu z Wednesday przypominamy scenę, którą aktorka sama pomagała opracować. W sequelu Burtona jej Astrid nie jest jednak kolejną kopią Wednesday: buduje z matką relację pełną nieufności i rodzinnych niedopowiedzeń.
Winona długo czekała na właściwą historię
Ryder mówiła Colliderowi, że próby nakręcenia sequela powracały przez wiele lat. Dopiero wprowadzenie córki Lydii i obsadzenie Ortegi pozwoliło opowiedzieć o czymś więcej niż o powrocie znajomych duchów. W filmie ponownie pojawili się też Michael Keaton jako Beetlejuice i Catherine O’Hara jako Delia. Nowe role otrzymali m.in. Willem Dafoe i Monica Bellucci.
Wideo: Winona Ryder o powrocie do Beetlejuice i pracy z Jenną Ortegą – Collider Interviews.
Nie wszyscy aktorzy z 1988 roku wrócili. Burton zrezygnował między innymi z ponownego pokazywania małżeństwa Maitlandów, granego wcześniej przez Aleca Baldwina i Geenę Davis. Ich miejsce w historii zajęły problemy kolejnego pokolenia Deetzów.
Powrót bez cofania zegara
Ryder zdobyła nową popularność również dzięki „Stranger Things”. Ortega stała się gwiazdą pokolenia wychowanego na streamingu. Wspólny film tych aktorek pokazuje, że odświeżanie dawnych marek może polegać na rozmowie między pokoleniami. Inny model nostalgii wykorzystano w filmie Deadpool & Wolverine, w którym Hugh Jackman ponownie wcielił się w dawnego bohatera.
Najbardziej interesujące jest to, że Lydia nadal widzi duchy, a mimo to nie zawsze rozumie własną córkę. Właśnie ten kontrast nadaje sequelowi życie poza samą nostalgią.
Winona Ryder podczas wydarzenia w Toronto w 2010 roku, zdjęcie ilustracyjne do Beetlejuice Beetlejuice. Fot. Karon Liu / Wikimedia Commons, CC BY 2.0.
