Dziś Krzysztof Ibisz jest kojarzony przede wszystkim z telewizją, ale na początku lat 90. naprawdę był zawodowym politykiem. W wieku 26 lat zdobył mandat posła na Sejm I kadencji. Stary Lansik.pl przypomniał ten epizod w 2008 roku pod tytułem sugerującym, że prezenter „zaczynał w partii emerytów i rencistów”. To jednak pewne uproszczenie – jego polityczna droga zaczęła się gdzie indziej.
Ibisz dostał się do Sejmu z Polskiej Partii Przyjaciół Piwa
Oficjalny biogram w archiwum Sejmu potwierdza, że Krzysztof Ibisz został wybrany w 1991 roku z listy Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. Miał wtedy 26 lat i był już zawodowym aktorem.
PPPP kojarzy się dziś przede wszystkim z żartobliwą nazwą, ale w pierwszych całkowicie wolnych wyborach parlamentarnych po 1989 roku wprowadziła do Sejmu kilkunastu posłów.
Zasiadał w Komisji Kultury i Środków Przekazu
Ibisz nie był w Sejmie wyłącznie symboliczną postacią. Archiwa parlamentarne pokazują jego udział w kilku komisjach, w tym w Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych.
Po latach sam wspominał, że praca przy sprawach mediów dała mu szersze spojrzenie na telewizję. Był to szczególnie ciekawy moment, bo polski rynek medialny właśnie przechodził ogromną transformację.
Skąd wzięła się Partia Emerytów i Rencistów?
W trakcie krótkiej i bardzo rozdrobnionej I kadencji układ klubów poselskich szybko się zmieniał. Ibisz należał do frakcji „Małe Piwo”, z której powstało koło „Spolegliwość”. Później znalazł się w Kole Poselskim Partii Emerytów i Rencistów „Nadzieja”.
To właśnie ten etap kariery stał się w 2008 roku punktem wyjścia do żartobliwego materiału Lansika i późniejszej publikacji Pudelka. Sam fakt nie jest jednak plotką – potwierdzają go źródła dotyczące historii Sejmu I kadencji.
Koło „Nadzieja” wcale nie składało się z emerytów
Paradoks był zauważany już przez historyków polskiej polityki. Polityka.pl przypominała, że posłowie związani z tym kołem byli stosunkowo młodzi, a średnia wieku była daleka od stereotypowego obrazu partii emeryckiej.
Dlatego internetowy żart z „młodego Ibisza w partii emerytów” brzmi zabawnie, ale nie oddaje całego kontekstu rozpadających się i łączących ugrupowań pierwszego Sejmu III RP.
Po jednej kadencji wybrał telewizję
Ibisz nie kontynuował kariery parlamentarnej po 1993 roku. Skupił się na pracy w mediach i w kolejnych latach prowadził programy w TVP, TVN i Polsacie.
W późniejszych wywiadach mówił, że polityka była dla niego ważnym doświadczeniem, ale nie zamierza do niej wracać. Paradoksalnie doświadczenie z Komisji Kultury i Środków Przekazu przydało mu się w dziedzinie, z którą ostatecznie związał większość kariery.
Stary backlink nadal prowadzi do Lansika
Pudelek w czerwcu 2008 roku bezpośrednio podlinkował materiał Lansik.pl przypominający polityczną przeszłość prezentera. Dzięki temu dokładny dawny adres zachował się do dziś i można go przywrócić w znacznie bardziej kompletnym kontekście.
Źródła
Najważniejszym źródłem jest oficjalny biogram Krzysztofa Ibisza w archiwum Sejmu. Historię frakcji Polskiej Partii Przyjaciół Piwa i koła „Nadzieja” opisuje także Polityka.
Zdjęcie główne: Ja Fryta, Wikimedia Commons, licencja CC BY-SA 2.0.
