Królewicze, królewicze
Tacy z bajki, z płatków bzu
Jak baranki was policzę
W porze snu
Wymarzeni przez dziewczyny
Którym nie tak w życiu szło
Królewicze z innej gliny –
Z PKO.
Oni lubią ostro brać wiraże
Oni znają każdą dziką plażę
Oni mają w oczach nadbałtycką dal
Wożą nas na szklane góry
Aż do samych nieba bram
Albo w porze szaropiórej
Bają nam
Oni tacy ładni są w miłości
Oni tak umieją rzecz uprościć
Oni szare życie zamieniają w bal
Są tematy, które nudzą
A dziewczyny, zamiast śnić
To się z krzykiem w nocy budzą –
Jak tu żyć?
Znika więc królewicz rzewny
Bo ma randkę w innym śnie
Lecz na szczęście są królewny
Bardziej złe!
Lecz na szczęście są królewny
Bardziej złe!
Lecz na szczęście są królewny
Bardziej złe!
