A była raz Murzynka miła,
posąg z czarnej skały,
co w Dunajcu Czarnym żyła,
Stach Bachleda w Białym.
Cosik brało ich ku sobie,
wzięli na odwagę,
ona jemu dała tam-tam,
a on jej ciupagę.
A ona go kua, kua,
tumana, muła.
A on: aua, aua!
Je, je, jej!
A on jej puk-puk w tam-tam.
Ua, ua!
A ona: e tam, e tam.
Je, je, jej!
A ona go kua, kua,
tumana, muła.
A on: aua, aua!
Je, je, jej!
A on jej puk-puk w tam-tam.
Taramda, taram!
A ona: e tam, e tam.
Je, je, jej!
Z tej miłości pili cięgiem,
gorzałę ze śmagą.
On jej w końcu przyrżnął bębnem,
ona mu ciupagą.
Morał z tego względem trunków
ukuli u górali:
Nie mieszaj, chłopie, gatunków,
bo ci łeb rozwali.
A ona go kua, kua,
tumana, muła.
A on: aua, aua!
Je, je, jej!
A on jej puk-puk w tam-tam.
Taramda, taram!
A ona: e tam, e tam.
Je, je, jej!
A ona go kua, kua,
tumana, muła.
A on: aua, aua!
Je, je, jej!
A on jej puk-puk w tam-tam.
Taramda, taram!
A ona: e tam, e tam.
Je, je, jej!
Murzynka w tej parafii
zaden cud na ziemi,
bo juz nom sie trafieł
w Poroninie Lenin.
Była psiekrwie śwarno,
kciołek zwyobracoć,
nocka była corno
ni mogłek namacoć.
A ona go kua, kua,
tumana, muła.
A on: aua, aua!
Je, je, jej!
A on jej puk-puk w tam-tam.
Taramda, taram!
A ona: e tam, e tam.
Je, je, jej!
A ona go kua, kua,
tumana, muła.
A on: aua, aua!
Je, je, jej!
A on jej puk-puk w tam-tam.
Taramda, taram!
A ona: e tam, e tam.
Je, je, jej!
